Van 2 linker- naar 2 rechterhanden.

“Moet er veel aan gedaan worden?”, is een vraag die we vaak horen als we vertellen dat we een huis in Frankrijk hebben gekocht. Veel mensen denken dat je in Frankrijk alleen maar oude ingestorte boerderijen en schuren kunt kopen waar je met je eigen handen een droompaleisje van gaat maken. “Het kostte bijna niks, maar na tien jaar elke vakantie klussen heb je wel een paleisje”. Hollandser kan het bijna niet. Niks voor ons.
Wij wilden een huis waar we zó in konden en dat werd “Margou”. En al wil je dan niet echt gaan klussen, een beetje handig zijn is toch wel makkelijk. We zullen onze linkerhanden moeten veranderen in rechterhanden, want aan de omheining moet wel wat gedaan worden.

Sommige mensen kopen een huis in Frankrijk waarbij de hele inboedel is blijven staan. Dat is ons jammer genoeg niet overkomen. Er kunnen vaak hele leuke dingen tussen zitten (dat droompje is een droom gebleven). Ook onze schuur is nagenoeg leeg opgeleverd. Geen oud gereedschap, geen stukken gaas of laden vol met spijkers en schroeven. Jammer, want in Nederland is onze gereedschapskist ook praktisch leeg. We klussen nooit!!
Er zal een flinke aanslag worden gedaan op ons budget voor de aanschaf van gereedschap en materiaal. De doe-het-zelf-winkel “Super Catena” een paar kilometer verderop, zal ons blij verwelkomen.

Onze omheining zit vol met gaten. Op zich niet echt een probleem, maar Bello de hond heeft al bewezen dat mens en dier toch makkelijk op ons terrein kunnen komen. En omdat het hier schijnt te stikken van de wilde zwijnen, geeft iedereen ons het advies die gaten toch maar dicht te maken. Wilde zwijnen zijn dol op graven en binnen de kortste keren hebben ze je hele grasveld omgeploegd. Ik zou ze best wel willen zien, maar ze doen het bij voorkeur ’s nachts, dus daar zal ik geen plezier aan beleven. Het hek reparen dus.

We zijn ongeduldig en willen meteen aan de slag, maar het is zondag en Super Catena is dicht. We zijn dan misschien niet echt handig, maar wel creatief. Hergebruik is ons devies. Lopend over ons terrein vinden we toch een paar rollen schapengaas. De vorige bewoners hadden schapen. We trekken wat oude hekken uit de grond, die met slappe paaltjes zijn neergezet. Met ongeveer het enige stukje gereedschap dat we hebben – een nijptang – trekken we de spijkers en nagels uit de oude paaltjes. Gewapend met een hele grote steen slaan we de oude paaltjes op de plekken waar we ze willen hebben. Het heeft pas geregend, dus de kleigrond is zacht. Een beetje geluk moet je wel hebben bij je eerste klusje. Ook hebben we nog een oude hamer en met de weer recht geslagen spijkers en krammen en het oude gaas ontstaat na een hele dag zwoegen een keurige omheining, waar geen zwijn meer doorheen komt.
We zijn super trots en vinden het eigenlijk heel leuk om te doen.

Als we dit al kunnen met een steen, een oude nijptang en een hamer, ligt er met nieuw gereedschap een prachtige klustoekomst voor ons open. “We gaan toch niet elke vakantie klussen?” ...“Nou?...“

_______________
22 september 2002