Een van de eerste dingen die mij opvallen in de omgeving van het huis, zijn de enorme hoeveelheden wilde bloemen langs de weg.
Als kind ging ik veel met mijn vader fietsen en hij leerde mij de namen van al die wilde bloemen. De laatste jaren zie je ze in Nederland steeds minder.
En in Frankrijk...........alsof de tijd veertig jaar is teruggedraaid. Ik zie daar weer veldsalie, velden vol klaprozen en margrieten, grasklokjes, duifkruid, wilde tijm, wilde rozen, kamperfoelie, wilde kaardebol, wilde akelei, vaste lupine, slangenkruid. En niet één enkel bloemetje, nee gewoon in overvloed.
Thuis heb ik altijd verse bloemen staan, want een huis zonder bloemen dat vind ik niks. Ik koop ze vaak op de markt of bij het mannetje op de hoek.
In ons deel van Frankrijk – en ik denk dat dit voor veel delen van Frankrijk geldt – kopen mensen niet zomaar bloemen. Ze zijn veel duurder dan in Nederland en men beschouwt het als een luxe. Hooguit koop je een boeket bloemen als je bij iemand gaat eten.
Maar waarom zou je ook. De ‘bloemenwinkel’ staat zo ongeveer voor je deur.
Het duurt meestal niet langer dan een uur na aankomst dat ik met een mand langs de kant van de weg te vinden ben: “Eerst bloemen in huis”.
En wat een keus. Arie zegt vaak: “Het is maar goed dat we hier niet altijd wonen, anders zouden er in een straal van 2 kilometer geen blauwe, paarse of roze bloemen meer staan”. Hij overdrijft natuurlijk, alhoewel ik wel een voorkeur heb voor die kleuren.
En toevallig staan die hier ook heel veel. We gaan meestal in maart weer voor het eerst naar ons huis en zelfs dan hoef ik niet verder dan een paar meter van ons huis te lopen om de vazen te vullen.
In de zomer vind ik altijd wilde lathyrus met een prachtige hardroze kleur en ze ruiken heerlijk. Maar ook de herfst levert echte boeketten op. Mooie rozenbottels van de wilde rozen, kleine trosjes wilde druiven. Rood blad van de wilde wingerd. Bessen van de kamperfoelie. Prachtig blad van de tamme kastanje...
De meest mooie en bijzondere tijd voor wilde bloemen is mei/juni. Op ons weiland – en natuurlijk ook langs de kant van de weg – staan veel soorten wilde orchideeën. Dat zijn niet die gecultiveerde orchideeën die op dit moment zo populair zijn in Nederland. Die komen uit Zuid Amerika en Azië. De orchideeën die ik bedoel had je vroeger ook in het wild in Nederland, maar ze zijn nu uiterst zeldzaam en komen nog maar sporadisch voor in Limburg, enkele waddeneilanden en wat gebieden van natuurbeschermers. En hier? Je hoeft niet eens moeite te doen om ze te zoeken, je moet hier moeite doen om ze niet plat te trappen als je gaat wandelen. Prachtige exemplaren, zoals het rode en bleke bosvogeltje. Het harlekijntje en het soldaatje, de muggen- en vliegenorchis.
Omdat ik weet dat ze in Nederland zo zeldzaam zijn, laat ik ze hier staan. In Frankrijk zijn bloemen uit de winkel een luxe en het mag niet zo worden als in Nederland, waar wilde bloemen als orchideeen ‘een luxe’ zijn geworden.
_______________
3 november 2002