Goed geregeld

"Morgenochtend doet ie het", zegt de verkoper van France Telecom ons. "Morgenochtend al?", is onze verbaasde reactie. We kunnen het nauwelijks geloven - het is 16.00 uur - en keren dan ook lichtelijk sceptisch huiswaarts. We verbazen ons er sowieso over hoe makkelijk de zakelijke beslommeringen in Frankrijk gaan. Al die verhalen die we horen over de Franse burocratie en de tijd die we er mee kwijt zijn, kunnen wij nog niet beamen. Neem nou het openen van een bankrekening.

We kochten ons huis via een Nederlandse makelaar met een Nederlandse contactpersoon in Frankrijk. Wat er ook geregeld moet worden, geen enkele keer worden we teleurgesteld. Het voorlopig koopcontract, een klein akkefietje over het verplaatsen van de overdrachtsdatum, alles gaat van een leien dakje. Hij regelt ook de overdracht van het water, de elektra en de verzekering voor het huis. Het verzoek om een bank voor ons te vinden, wordt binnen een paar weken ingewilligd. Een bank heb je nodig voor de automatische afschrijvingen die met het huis te maken hebben. Het enige waar je cht voor moet zorgen is dat je rekening gevuld blijft, want voor het uitschrijven van ongedekte cheque krijg je in Frankrijk hoge boetes.

Het koopcontract is getekend, we hebben de sleutels en J. , onze makelaar, nodigt ons uit voor de lunch in het plaatselijke restaurant. Het is tenslotte bijna 12.00 uur. Dan kunnen we meteen kennismaken met onze bankdirectrice.
Een mooie donkere vrouw schuift aan en stelt zich voor. Ze spreekt redelijke Engels. Daarom heeft J. ons haar bank aanbevolen.
"Hoeveel klanten zou J. haar al bezorgt hebben en is die relatie wel zuiver zakelijk? Volgens mij is lunchen niet het enige wat ze met elkaar doen". Die typische nuchtere Hollandse gedachte speelt steeds door mijn hoofd. Is dit het bekende onzichtbare "ons kent ons" systeem waar mensen ons voor waarschuwen.
Ik zet het uit mijn hoofd, want de lunch is heel gezellig en tijdens de koffie gaat de tas van de bankdirectrice open en legt ze al onze bankpapieren op tafel. Efficint licht ze alles toe. Onze bankpasjes krijgen we zo als we even met haar meelopen naar de bank. Want die liggen - met de pincode - natuurlijk in de kluis. Tien minuten later hebben we een bankrekening in Frankrijk en alles wat daarbij hoort.

Zo gaat het ook met de olie voor onze CV-installatie. En telefoontje en keurig op de afgesproken tijd verschijnt de tankwagen op ons erf.
We kopen een koelkast: "wilt u m vanmiddag hebben? Geen probleem, rond 18.00 uur zullen we m bezorgen". En warempel om zes uur sleept de bezorger het gevaarte onze keuken in stelt m ook nog een helemaal recht af op onze ietwat scheve keukenvloer.
Kom daar in Nederland maar eens om. Daar kun je de hele ochtend zitten wachten en mag je blij zijn als ze hem berhaupt binnen willen zetten.

En de telefoon? De volgende ochtend om 09.00 uur wordt er voor het eerst mee gebeld. Naar Nederland, waar verbaasd wordt gereageerd "Hebben jullie n al telefoon in Frankrijk?". Inderdaad, want in dit land is alles heel goed geregeld!
_______________
1 december 2002