“Ah bonjour. Tu es là cette après midi?” G. aan de telefoon. Hij gaat ons nieuwe dak leggen en wil nog even één en ander opmeten en hij neemt meteen iemand mee die de steiger om het huis moet zetten.
Daar komt ie het pad oplopen, bruinverbrand teruggekeerd van zijn vakantie.
“Ja, de maandag na jullie vertrek ga ik beginnen.” Wij helemaal blij, want dat hadden we ook in het voorjaar met hem afgesproken. Ondertussen zijn we bevriend geraakt met G. en zijn vrouw.
We hebben regelmatig bij elkaar gegeten en we zijn er van overtuigd dat we een mooi en vakkundig gerenoveerd dak zullen krijgen.
Als we in de auto stappen richting Nederland werpen we nog een laatste blik op onze oude dak en zijn ontzettend benieuwd hoe het over 6 weken uitziet als we weer terug zijn.
“Steigers worden opgebouwd?” Ik krijg zo ongeveer een rolberoerte.
Het staat er echt in de mail van onze vrienden uit het dorp. “Nog even langs jullie huis gereden en ze waren net bezig met het opbouwen van de steigers”. Dit bericht bereikt ons als we alweer 3 weken in Nederland zijn. In onze gedachte zou het dak allang klaar moeten zijn! G. zou meteen beginnen nadat we zijn vertrokken. De klus zou ± 3 à 4 weken duren, afhankelijk van het weer. En omdat wij dagelijks op Meteo.fr kijken weten we dat er bijna geen spat regen is gevallen en dat ie toch op zijn minst bezig zou moeten zijn met het AFBREKEN van de steigers.
Dus een mailtje teruggestuurd aan onze vrienden, dat ze zich waarschijnlijk hebben vergist en gezien moeten hebben dat G. de steigers aan afbreken is. Webstilte.....geen antwoord.........wat is er aan de hand? Willen zo ons niet onnodig ongerust maken, want ze weten dat we over 3 weken weer komen en dat wij dan een heel nieuw dak verwachten.
We durven ook niet te bellen, want stel je voor dat het waar is, dan zitten we de komende weken alleen maar te stressen, dus kiezen we voor de struisvogelmethode en vertrouwen op de afspraak die we met G. hebben.
De dag van vertrekt nadert en eindelijk krijgen we een summier, doch positief berichtje van onze Engelse buren “Your house roof is coming on fine”. Opgelucht lezen we dit berichtje een paar keer over. Zie je wel, niks aan de hand.
Maar we hebben te vroeg gejuicht, want 2 dagen later – 3 dagen voor ons vertrek! - krijgen we een mailtje van onze vrienden met het bericht ‘alle pannen zijn er nu af en het is mooi weer’.
Nou dat laatste is dan een geluk bij een ongeluk denk ik bij mezelf.
Niet erg hoopvol vertrekken we richting Frankrijk en als we dan ‘s middags ons erf oprijden zien we inderdaad dat het hele huis nog in de steigers staat. Gelukkig liggen er al wel wat nieuwe pannen op, maar we zien meteen dat ze nog lang niet klaar zijn en dat we ze de komende week nog wel over de vloer hebben. Daar gaat de week rust waar we allebei zo naar uitgekeken hebben.
G. ziet de teleurstelling wel op ons gezicht, ook al proberen we hem allerhartelijkst te begroeten. Maar dan horen we wat de reden van de vertraging is en we hebben meteen spijt dat we hebben getwijfeld aan het vertrouwen dat we in hem hadden. Door familieomstandigheden heeft hij nauwelijks kunnen werken. Hij en zijn helper hebben de afgelopen week heel hard gewerkt om in ieder geval het dak zo veel mogelijk dicht te hebben, want hij begrijpt ook wel dat wij een week uitrusten in onze gedachten hadden.
Tijdens ons verblijf doen ze er alles aan om ons zo min mogelijk tot last te zijn. In tegenstelling tot veel andere Franse aannemers is het geen enorme chaos rondom het huis. Het grasveld is nog redelijke intact ondanks dat er grote zware machines over heen hebben gereden. De helper van G. is aardig en beleefd, ze nemen geen koffiepauzes en bij een regenbui gaan gewoon de regenjassen aan en wordt er doorgewerkt. En als we het ‘binnenwerk’ op de zolder zien, kunnen we niet anders dan beamen dat hier een echte vakman aan het werk is.
Het is eigenlijk wel gezellig en we zien ons dak van dag tot dag mooier worden.
Ze redden het net niet om het dak helemaal af te krijgen als we weer vertrekken.
Maar daar zijn we ondertussen al aan gewend.......want ondanks dat de reden van de vertraging zeer legitiem is, begrijpen we al snel van iedereen die we spreken dat 3 weken werk in Frankrijk iets anders is dan in Nederland. De Fransen bedoelen daarmee dat het totale werk 3 weken duurt, maar dat het best over 3 maanden uitgesmeerd kan worden.
Zo erg is het nu ook weer niet in onze situatie, het einde van de werkzaamheden is in zicht. Maar we houden de tijdsduuropmerking wel in ons achterhoofd, mochten we weer aan een volgend project beginnen. Als dat dan ook niet zo voorspoedig gaat, levert dat tenminste weer een leuk verhaal op.
_______________
16 novermber 2003