In Nederland is vaak veel kritiek op het openbaar vervoer. Eerlijk gezegd ben ik er zelf ook geen fan van. Toch is ons openbaar vervoer netwerk vrij uitgebreid en kun je normaal gesproken binnen redelijke tijd en meerdere malen per dag van Assen naar Apeldoorn of van Breda naar Zutphen komen.
Maar hoe zit het in Frankrijk?
In en om de grote steden is het redelijk goed geregeld. In Parijs brengt de metro je snel van de ene naar de andere kant van de stad. En dan heb je ook nog de snelle TGV, maar die stopt alleen in hele grote plaatsen. Parijs, Bordeaux, Marseille, Nice of Lyon.
Zodra je op het platteland komt, wordt het openbaar vervoer een heel ander verhaal. Snel van A naar B kun je wel vergeten.
De laatste jaren wil
ik in de winter liever niet meer met de auto naar ons huis,
omdat we onderweg nogal eens te maken krijgen met fikse
regen of sneeuwbuien. En daar houd ik echt niet
van.
Dus sinds een paar
jaar nemen we in de winter het vliegtuig naar Toulouse. De
KLM vliegt dagelijks, drie maal per dag met een lijnvlucht
heen en weer. Onze meest ideale vlucht is die van half
tien. Om half acht in de trein en om half twaalf landen in
Toulouse.
Daar worden we door
onze vrienden T. en B. met onze eigen Franse auto
opgewacht. Nog anderhalf uur tuffen en dan zijn we thuis.
En die anderhalf uur vliegen om, want tijdens de rit
wisselen we de laatste nieuwtjes met elkaar uit. Resultaat:
zes uur reistijd, zonder problemen van deur tot deur.
Heerlijk.
Afgelopen december
loopt onze reis opeens heel anders. Ook in het zuiden van
Frankrijk heeft het heel hard gesneeuwd. Zodra we geland
zijn krijgen we een telefoontje van T. en B. Vanwege de
sneeuw kunnen ze met geen mogelijkheid de heuvels afkomen.
De wegen zijn spekglad en sneeuwruimers of strooiwagens
bestaan niet in dit deel van Frankrijk. Tja, daar staan we
dan op het vliegveld. Wat nu?
Er blijkt een
shuttlebus te zijn die ons naar het centrum van Toulouse
kan brengen. Daar kunnen we de trein naar Cahors nemen.
Door het drukke stadsverkeer duurt dat al gauw 40 minuten.
Aangekomen op het chaotische treinstation komen we erachter
dat er op zaterdag maar twee keer per dag een trein stopt
in Cahors. Dat heeft niks met de winter te maken, dat is
ALTIJD zo. Opgelucht komen we erachter dat er twee uur
later één vertrekt en dus hoeven we niet in Toulouse te
overnachten. Dan maar ergens wat eten want ondertussen is
ons humeur er niet beter op geworden en zijn we wel toe aan
een aangename lunch.
Eenmaal in de
propvolle, maar comfortabele trein gaat het goed en in één
uurtje zoeven we naar Cahors. Wel valt het op dat de
conducteur geen enkel kaartje controleert. Hoe dat zit
weten we nog steeds niet.
Aangekomen in Cahors
zijn we er nog niet, want daar moeten we de bus nemen naar
Prayssac en ook die rijdt niet volgens een drukbezet
schema. 2x per dag als je mazzel hebt. En in Prayssac
moeten we een taxi zien te vinden die ons uiteindelijke
thuis brengt. Wat een reis!!
Maar dan staan tot
onze grote blijdschap T. en B. ons in de hal van het
station op te wachten. Door de zon is de sneeuw gesmolten
en zijn ze toch de heuvel af gekomen.
Uiteindelijk zijn we
na 11 uur reizen thuis. Met de auto waren we er sneller
geweest.
Dat is waar, maar nu
zijn we een echte Franse ervaring
rijker.
_______________
18 januari 2010