Ooit hopen wij langer dan een paar weken achter elkaar in Frankrijk te kunnen verblijven. Ik stel me al voor hoe we behalve van de fruitbomen ook zullen oogsten uit onze eigen groentetuin.
Een hap nemen van onze eigen tomaten. Een ratatouille maken van zelfgeplukte courgettes en aubergines. Misschien wel een geit, waarvan ik de melk gebruik om onze eigen kaas te maken. Arie denkt er het zijne van, maar ik kan haast niet wachten. Een eenvoudig leven, waar we zelf zorgen voor de eerst levensbehoeftes.
Ik heb geen echte ervaring met het boerenbedrijf, alhoewel er van mijn moederskant weldegelijk boerenbloed door mijn aderen stroomt. En als klein kind hielp ik mijn vader altijd in zijn groentetuin. Al met al zal het nog wel enige tijd duren, maar omdat ik nu eenmaal een beetje ongeduldig ben, heb ik toch al een bescheiden eerste stap genomen.
In mijn dromen zie ik natuurlijk ook een stel kippen op het erf scharrelen en de versgelegde eitjes op de Franse ontbijttafel staan.
Maar ik weet niks van kippen, dus waarom niet eerst oefenen in Nederland.
Ik ben misschien wel ongeduldig en een beetje impulsief, maar dat neemt niet weg dat ik de zaken altijd serieus aanpak. Eerst hoor ik vrienden uit ons Franse dorp uit hoe je kippen moet houden. Zij hebben jarenlange ervaring met die beesten. Eerst in Nederland en nu in Frankrijk. Eigenlijk zijn zij de aanstichters, omdat we van hun een keer zes verse eitjes hebben gekregen. Kijk en díe smaken tenminste ergens naar. Ja, ik geloof dat díe eitjes de aanleiding zijn geweest.
Daarna heb ik dagenlang achter mijn computer doorgebracht om een speciale kippensite op internet door te worstelen. Mijn enthousiasme wordt almaar groter.
Ik kan geen blad in de winkel meer laten liggen, waarop de schattige kippen staan afgebeeld. Uiteindelijk koop ik een boekje waarin alles staat wat ik moeten weten.
Zelf een hok bouwen.
Ik heb er serieus over gedacht. Want als ik iets wil ben ik
niet meer te stuiten. Maar gelukkig kom ik heel toevallig
een mooi kant- en klaar hok tegen. Precies groot genoeg
voor onze Nederlandse tuin en om een begin te maken met
mijn 'wie weet toekomstige plattelandsleven'?
Eind september laat ik onze twee nieuwe kippen los in hun
nieuwe onderkomen. Een mooie witte kip met een prachtige
zwarte kraag en een nieuwsgierige zwarte kip met een bruine
kraag.
Wat zijn ze leuk. Ze verkennen nog een beetje onwennig het
hok. Soms zet ik het hok open en dan scharrelen ze door de
tuin net zoals Franse kippen dat ook doen.
De eerste 2 nachten heb ik ze zelf op de stok moeten
zetten. Nooit geweten dat ze dat moeten leren. Na 1 week
legt de zwarte kip haar eerste ei en na 3 weken volgt de
witte. Bijna elke dag 2 verse eitjes.
De kippenpest is gelukkig niet doorgedrongen in ons gebied
en voor de zekerheid laat ik ze nu niet los in de tuin.
Als het goed is blijven ze zeker nog anderhalf jaar leggen.
Maar wat doe ik met ze als ze daar mee ophouden. Hoe zouden
ze dat op het Franse platteland doen?......Nee toch!!!
_______________
4 mei 2003