Dorpsperikelen

Ruim 8 jaar geleden kwamen wij voor het eerst in ons dorpje. We werden meteen getroffen door het prachtige uitzicht vanaf het dorpsplein over de vallei van de Lot. Ons huis ligt niet in het dorpje zelf, maar iets erbuiten. Het is een half uurtje lopen, 5 minuten fietsen en 2 minuten met de auto. Behalve een gemeenthuis en in de zomermaanden een terras zijn er geen extra voorzieningen. Een typisch ingeslapen dorpje, waarvan er in Frankrijk honderden bestaan. Een dorpje van ongeveer 200 inwoners, waar nooit iets gebeurd en waar de tijd heeft stilgestaan. Rust, ruimte en geen gedoe, precies wat we zochten.

dorpsperikelen

Maar sinds de gemeenteraadsverkiezingen van dit jaar is het anders zo harmonieuze dorpsleven in rep en roer. De oorzaak is een plan om op een stuk land – nota bene niet ver van ons huis – een flink aantal nieuwe woningen neer te zetten. De vooruitgang sijpelt ons dorpsgrenzen binnen, maar daar is niet iedereen even blij mee.
Zoals in elke gemeenschap zijn er voor- en tegenstanders. Zo ook bij ons. En de kwestie houdt de gemoederen al enige maanden flink bezig.
Aanvoerder van de tegenstanders is geen autochtoon maar iemand die al vanaf zijn vroegste jeugd in het dorp komt en er ook al 30 jaar woont. Hij en zijn medestanders willen dat alles bij het oude blijft en dat de rust, ruimte en natuur gegarandeerd blijft.

De voorstanders zijn de oudere bewoners, die het dorp zien vergrijzen en willen dat er ‘jong’ bloed komt- lees huizen voor hun kinderen. Voor beide standpunten valt iets te zeggen. Maar wat is doorslaggevend?
Wij weten het ook niet.
Nieuwbouw is vele malen goedkoper dan een bestaand huis kopen en opknappen. De mooie vaak karakteristieke huizen worden door buitenlanders en Parijzenaars gekocht en opgeknapt. Deze groep mensen heeft er ook voor gezorgd dat de prijzen flink zijn opgeschroefd, waardoor er voor de jonge mensen weinig mogelijkheden zijn om een huis te kopen. Zij zijn aangewezen op goedkope nieuwbouw en daarvoor is een plek nodig.


De kwestie is vooral zo hoog opgelopen, omdat er niet naar de dorpsbewoners is geluisterd. Een paar jaar geleden is iedereen via een enquête naar zijn mening gevraagd over nieuwbouw in ons dorp.
De uitslag was dat bij elke gehucht – ons dorp heeft er zo’n tien - 1 of 2 nieuwe huizen mochten komen. Prima plan vond iedereen.
Maar nu blijkt er opeens een stuk grond te zijn aangewezen, waar wel 20 huizen op kunnen. En dat is het pijnpunt, want wie wordt daar beter van en nog belangrijker: Wie gaat het bouwen? Komt er een projectontwikkelaar die met lelijk ontworpen nieuwbouwhuizen de sfeer van ons dorp komt verpesten en maar één belang heeft. Zo snel mogelijk, zoveel mogelijk geld verdienen.

Via de e-mail worden we van alle kanten op de hoogte gehouden en misschien moeten we ons binnenkort uitspreken of we voor- of tegenstanders zijn.

Een dilemma, waar we nog niet uit zijn. Wij willen niet bij de dorpspolitiek betrokken worden. Wij willen rust, harmonie, ruimte en van niemand last hebben. Daarom hopen we dat het overwaait, zoals dat zo vaak gaat en dat de hele kwestie over een paar jaar een “Oh ja weet je nog- verhaal” is geworden.

_______________
4 juni 2008