Tijdens onze zoektocht naar een huis in Frankrijk waarschuwt iedereen ons voor slechte daken. Een huis in Zuid Frankrijk heeft vele voordelen daarom willen veel landgenoten daar ook een huis. Maar het heeft ook enkele nadelen. Ongedierte! Ongewenste ‘huisdieren’ die je er gratis bij krijgt. Ze houden zich met name op in belangrijke onderdelen van het huis.
Funderingen, dakspanten, vloeren....
Dus elke keer als we met een makelaar door een huis liepen wilden we per se het dak zien. Nou, we hebben heel wat daken gezien en.... gehoord!
Op een dag kwamen we aanrijden bij een prachtig idyllisch gelegen boerderij. Hij stond al een tijdje te koop en had daarom wat achterstallig onderhoud. Maar het zag er zo schattig uit en het huis werd verkocht inclusief de inboedel. En daar stonden echt hele leuke spullen tussen... Maar we wilden natuurlijk ook even naar het dak kijken. Op het eerste gezicht leek het oké, wel hier en daar een doorgezakt balkje, maar dat leek ons geen echt probleem...totdat we die balkjes van dichtbij bekeken. Hoe dichter bij de balken hoe harder het geluid van knagende dieren. Het bleek een heel leger boktorren, die dachten dat de hongersnood zou uitbreken en zich nog even flink te goed deden aan zo ongeveer elke balk van het dak. Eronder lagen ook hele bergen zaagsel. Dit huis werd het toch maar niet.
Voordat je een huis
in Frankrijk koopt moet het gecheckt worden op ongedierte.
Het ergste wat je kan overkomen zijn termieten, die echt je
hele huis opvreten. De koop gaat dan meestal niet door.
Boktorren zijn ook heel erg onaangenaam, maar iets minder
erg. En dan heb je nog een neefje van de boktor – op zijn
Frans Hesperans genoemd – die zijn ook niet erg welkom. En
natuurlijk stikt het overal van de houtworm, maar daar
schrikken de Fransen niet van en wij ondertussen ook niet
meer.
Ons huis is in een
goede staat. Na controle blijkt het vrij van termieten –
een hele opluchting – en er zijn slechts enkele sporen van
de Hesperans in een paar balkjes van het dak gevonden. Het
controlerapport adviseert ons om dat op korte termijn te
laten behandelen om extra schade te voorkomen. Al met al is
het dak dus prima in orde.
We laten de
beschadigde balken behandelen. Het bedrijf dat de balken
injecteert, denkt dat het allemaal wel mee zal vallen. Ze
zien geen echte problemen. Het is niet goedkoop, maar ja,
wel het behoud van het dak en na de behandeling zijn we
voorlopig tien jaar van ‘ongewenste huisdieren’ verlost,
want dat geeft het bedrijf als garantie.
Maar toen kregen we
het rapport..... de hesperans bleken een stel stiekemerds.
Ze hebben zich vooral in de kern van enkele balken
opgehouden. Aan de buitenkant zie je bijna niets, maar van
binnen hebben ze tunnels gevreten, waar menig tunnelbouwer
trots op zou zijn. Tijdens het injecteren, vielen ze als
stof op de zoldervloer. De tien jaar
garantie geldt alleen als we alle slechte delen laten
vervangen. Hoezo prima dak!
Via onze Franse
buren komen we in contact met een timmerman uit het dorp
die gespecialiseerd is in daken. We bekijken enkele van
zijn projecten en die zien er heel goed uit. Mooi vakwerk.
En het ook nog een ontzettende aardige vent.
We laten
hem ons dak zien. Hoofdschuddend loopt hij over onze
zolder. We zien de bui al hangen. Die paar balkjes kan ie
prima vervangen, maar het heeft geen enkele zin als we niet
ook alle panlatten laten vervangen, want die hebben hun
beste tijd wel gehad..... en als dan toch alle pannen eraf
liggen kunnen we misschien meteen nieuwe nemen, want die
oude liggen er al zeker 40 jaar op en zijn over tien jaar
aan vervanging toe. Zonde van al het werk nu. En als ik
jullie was zou ik het meteen laten
isoleren.
Kortom; een nieuw
dak.
Het had er al op
moeten liggen.... maar ja....
Hij: “druk hè....wat
tegenslag hier en daar....slecht weer...ik loop wat
achter.....”
Wij: “En die balken,
worden die ondertussen niet opgevreten door die lelijke
beesten?”
Hij: “Ben je gek,
zo’n vaart loopt het nou ook weer niet....het duurt jaren
voordat ze zo’n balkje helemaal opgevreten
hebben........”
Wij: “dus we kunnen
nog wel een paar jaar wachten?”
Hij: “Dat zou ik
niet doen...voor je het weet vergrijpen ze zich aan je
vloeren”
Wij: “ wanneer kom
je dan?”
Hij: “In september
zijn jullie echt aan de beurt,
tenzij..................”
Enfin, we maken ons
er al lang niet meer druk over, want zo slecht is het dak
nou ook weer niet en die oude dakpannen met die mooie
hoekpunten hebben nu eenmaal meer sfeer....dus we hebben
nog wel even geduld.
_______________
13 april 2003