“Heb je dat weer in je Franse dorp gekocht?”. Mijn collega doelt op mijn oranje schoenen en bijpassend truitje. “Ja en dat op het platteland, niet bepaald ouderwets toch?”. Vrouwen in Frankrijk zien er vaak goed verzorgd uit. Ook bij ons op het platteland. Ze zijn niet altijd volgens de allerlaatste mode gekleed, maar het is wel stijlvol. Zelfs de oudste dametjes dragen handtassen die bij hun schoenen en de rest van de outfit passen. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar die heb je overal.
Raden uit welk land de toeristen komen, is een heel leuk tijdverdrijf op een zomers terras.
De gezinnen met de meeste kinderen zijn bijna zonder uitzondering Nederlanders. De mannen dragen meestal korte of driekwart broeken al dan niet van het afritsbare soort en de vrouwen dragen bijna altijd korte broeken, soms dezelfde als haar echtgenoot. De kinderen zijn over het algemeen blond, sportief gekleed en dragen bijna altijd gympen of moderne ‘gezondheidssandalen”. Een modeverschijnsel dat ook vaak door hun ouders is overgenomen. De kinderen zijn uitbundig en weten nooit wat ze willen drinken.
Franse gezinnen zijn ook niet moeilijk te herkennen. Eén, hooguit twee kinderen, gekleed volgende de laatste mode van bekende Franse kinderkleding merken. De vrouwen bijna altijd in een jurkje of kek rokje met bijpassende schoenen en handtas. De mannen dragen stijlvolle vrijetijdskleding, een trui nonchalant om de schouders.
Zelden zie je de Franse man in een korte broek op straat en voor een Franse vrouw is zo’n outfit echt ondenkbaar. De kinderen zijn rustig en krijgen zonder dat het aan hun gevraagd wordt, één of ander drankje voorgezet.
De Italianen wijken hier niet veel van af, maar zij onderscheiden zich weer van de Fransen door het dragen van opzichtige sieraden en trendy zonnebrillen.
Belgen zijn moeilijk te herkennen. Of ze hebben zich aangepast aan de Franse stijl of neigen meer naar de sportieve Nederlanders.
De Engelsen herken je ook snel. Die hebben speciaal voor de vakantie kleding aangeschaft. Netjes gestreken en meestal van het soort waarvan je denkt “waar hebben ze dat in vredesnaam kunnen vinden”. De kleuren lichtblauw en roze zijn sterk vertegenwoordigd. De kinderen dragen bijna altijd petjes of hoedjes om hun tere Engelse huidjes te beschermen.
Ik vind zelf dat ik er heel Hollands uitzie en denk dat iedereen dat ook wel kan zien. Maar ik heb me toch een beetje aangepast. Nooit zal ik in een korte broek het dorp in gaan. Ik heb meestal een lange broek, een rokje of een jurk aan. De handige boodschappentas van Albert Heijn laat ik in de auto en neem een rieten boodschappenmand mee, net zoals de Franse vrouwen gewend zijn.
Waarom pas ik me zo aan? Het staat zoveel charmanter en je voelt je gewoon veel vrouwelijker. De mannen in Frankrijk - van jong tot oud - waarderen dit en steken dat niet onder stoelen of banken. Een vriendelijke knikje of een pet die iets wordt opgetild is wat je ten deel valt. Niet ordinair, maar gemeend vriendelijk.
Mochten we ons definitief in Frankrijk gaan vestigen, dan hoef ik me geen zorgen te maken, want het dichtstbijzijnde dorp heeft voor een vrouw al veel te bieden. Er zijn een aantal kledingzaken, waaronder een prachtige damesmodezaak, die ook mooie accessoires verkoopt. Er zijn minstens 8 kapperszaken en een beautysalon. Een lingeriezaak ontbreekt natuurlijk niet, want ook daar besteden de Franse vrouwen heel veel aandacht en geld aan. Niks alleen setjes in wit en zwart. Nee, zo ongeveer elke kleur van de regenboog is in deze winkel vertegenwoordigd. Zoveel, dat je eigenlijk niet kunt kiezen.
Toch zijn mijn pogingen om er een beetje Frans uit te zien, nog niet helemaal gelukt zoals de volgende situatie beschrijft.
We zaten een keer te eten bij S. en we hadden daar al een paar keer een Nederlands echtpaar zien zitten. Ik schatte dat ze uit de buurt van Amsterdam kwamen.
Toen ze het restaurant verlieten zeiden ze ons in het Engels gedag. Daarop groette ik ze in het Nederlands terug. Waarna de man uitriep: “Nou dat u Nederlandse bent. Ik zeg altijd tegen mij vrouw, kijk daar heb je dat pittige Engelse!! vrouwtje met d’r man”.
Er is dus nog wel wat werk aan de winkel.
_______________
13 februari 2005